kate's profile"เ ก ตุ น้ อ ย "PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
October 04 หลังสอบ....ในหนึ่งเทอม...จะตกอยู่สภาวะเครียดอยู่ประมาณ 4 ครั้ง .....ดังนี้...
ครั้งที่ 1 สอบกลางภาค (เครียดน้อยที่สุด)
ครั้งที่ 2 คะแนนกลางภาคออก...(เครียด ...ปลายภาคต้องขยันอีกเท่าไร ...กรูจะรอดไหมเนี่ย !!!)
ครั้งที่ 3 สอบปลายภาค ( เครียด..เครียด...คะแนนอาจจะไม่ผ่าน F ....อ่านก้อไม่รู้เรื่อง....สอบก้อทำไม่ได้...T-T)
ครั้งที่ 4 เกรดออกแล้วววว....( เครียด.....จะบอกแม่ยังไงดี.. Y-Y...)
..........เฮ้อ........ชีวิตหนอชีวิต.......สอบเส็ดที..ชีวิตเหมือนโบยบินได้...ว้าว......^-^
............................................. ............................................. ......................................................... ................................. September 14 สอบๆๆๆๆๆๆโอ๊ยยย....................
เหนื่อยเหลือเกิน................
แบบว่าสอบติดกันทุกวันเลย........
สอบ....ก้อทำม่ายได้......ยากมากมาย.......
อ่านหนังสือไม่ทันแล้วเนี่ย.....
การอ่านหนังสือก้อใช่ความพยายามอย่างยิ่ง.....เพราะความขี้เกียจเข้าแทรกตลอด
อีกใจก้ออยากไปดูหนัง......แต่ว่า.....เวลา...และ...ตังค์....ก้อไม่มี..T-T
เมื่อไรมันจะ....จบๆ..เทอมนี้กันสักทีนะ...
จะได้เรียนวิชาภาคสักที..... เฮ้อ....สู้.....สู้
(คงไม่ได้อัพสเปซจนกว่าจะสอบเส็ดโน้น)
September 05 เวลาตอนนี้......เวลา...กี่โมงแล้ว.....??
ตอนที่ฉันพิมอยู่นี้......เวลา...22.28....
แล้วเวลา.....ที่เพื่อนๆอ่านล่ะ.....กี่โมงแล้ว....??
เวลา..ที่ฉันพิม....กะเวลาที่เพื่อนๆอ่าน...มันผ่านมาเท่าไร....??
สังเกตไหม....เวลาเดินอยู่ทุกขณะที่เรากะลังหายใจ.....
หรือเเม้แต่....ตอนที่เรากะลังนั่งเซ็ง...อ่านสเปซอยู่นี้....
..................................................
.............................
เคยคิดไหม.....เวลาที่ผ่านไป....มันมีเพียงหนเดียว....
เช่น ตอนนี้..เวลา 22.36 อีกแปบ 22.36
เห็นมะ.....เวลาผ่านไปแล้วอีกหนึ่ง นาที
หรือแม้แต่.....วันเกิดของเรา.....ในทุกๆปี...
10 มิย. 2531
10 มิย. 2532
10 มิย. 2533
..
..
..
10 มิย. 2550
แม้ว่า...วันเกิดและเดือนมันจะเหมือนกัน.....แต่คิดป่ะ....
เวลา....น่ะ....มันผ่านมาปีแล้วนะ.....
เวลาบอกอะไร......??
บอกว่า....เวลาที่ผ่านไป.....มันจะไม่กลับมาแล้วนะ.....ทำอะไรไปบ้างล่ะเรา....
แล้วต่อไป....เรา...จะทำไร...ที่ให้มันคุ้มค่ากะเวลาที่มันเสียไป....
........นั่นดิ....ทำไรดี....??
August 28 โซลเมต.....เพลย์กราวด์..................................... .........................
คนๆ หนึ่ง กับใจซึ้งๆ ที่ยังเฝ้าคอย...จะได้พบใครในสักวัน
เดินคนเดียวอยู่ไปวันๆ มานานเหลือเกิน...มันเหงาเสียจนเริ่มท้อใจ รอใครสักคนที่จะเข้ามา เปลี่ยนชีวิตที่มันจำเจให้ได้รู้ว่า คนๆ นั้นยังมีอยู่จริง สิ่งที่ฉันรอมาแสนนาน...คนที่ฟ้าส่งมาให้ฉัน แต่ว่าตอนนี้เธออยู่ที่ใดบนโลกนี้ที่มันช่างกว้างใหญ่ และฉันยังคงต้องรออีกนานเท่าไหร่ กว่าจะพบคนนั้นที่รออยู่ คู่แท้ที่จะเข้ามาเปลี่ยน... ชีวิตคนธรรมดาคนนี้ให้ไม่ต้องเหงาอีกต่อไป วาเลนไทน์ ก็ยังเดียวดาย ผ่านไปเหมือนเคยยังไม่มีใครสักคนที่ข้างกาย มองใครๆ เดินจูงมือกัน แต่ฉันไม่มี ยังนั่งเหงาๆ เพียงลำพัง คนๆ นั้นยังมีอยู่จริง สิ่งที่ฉันรอมาแสนนาน...คนที่ฟ้าส่งมาให้ฉัน แต่ว่าตอนนี้เธออยู่ที่ใดบนโลกนี้ที่มันช่างกว้างใหญ่ และฉันยังคงต้องรออีกนานเท่าไหร่ กว่าจะพบคนนั้นที่รออยู่ คู่แท้ที่จะเข้ามาเปลี่ยน... ชีวิตคนธรรมดาคนนี้ให้ไม่ต้องเหงาอีกต่อไป ...อีกต่อไป แค่เพียงใครสักคนที่อยู่ด้วยกันแล้วทำให้โลกนี้สดใส... เธออยู่ไหน แค่เพียงใครสักคนที่ทำให้ฉันนั้นไม่ต้องเหงาตลอดไป ................................. ........................................... ......................................... August 25 ปาฏิหาริย์จะไม่ยอมให้เราคลาดกัน ฉันคงจะพบรักเธอก่อนใคร
มันน่าเสียดาย เมื่อเราเจอกัน เจอกันแค่ครั้งเดียว ก็ผูกพันเหมือนใกล้ชิดมานาน บอกไม่ถูกว่าทำไม หรือเราจะเคยได้เจอกันชาติก่อน ต่างใจตรงกัน มองตาก็เข้าใจ แต่คงเป็นเพียงได้แค่มองตา อยากจะกอดเก็บเธอไว้ แต่พบกันเมื่อสาย ไม่อยากจะแย่งใคร น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร อยากให้มันมีปาฎิหารย์ให้ตัวฉันย้อนเวลากับไป จะไม่ยอมให้เราคลาดกัน ฉันคงจะพบรักเธอก่อนใคร มันน่าเสียดาย ปาฏิหาริย์ไม่มีจริง ต่างใจตรงกัน มองตาก็เข้าใจ แต่คงเป็นเพียงได้แค่มองตา อยากจะกอดเก็บเธอไว้ แต่พบกันเมื่อสาย ไม่อยากจะแย่งใคร น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร อยากให้มันมีปาฎิหารย์ให้ตัวฉันย้อนเวลากับไป จะไม่ยอมให้เราคลาดกัน ฉันคงจะพบรักเธอก่อนใคร มันน่าเสียดาย ปาฏิหาริย์ไม่มีจริง น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร อยากให้มันมีปาฎิหารย์ให้ตัวฉันย้อนเวลากับไป จะไม่ยอมให้เราคลาดกัน ฉันคงจะพบรักเธอก่อนใคร มันน่าเสียดายปาฏิหาริย์ น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร ......แบบว่า......ปาฏิหาริย์...ไม่มีจริง......
...................................................... ............................ August 20 เวลาว่าง...... ตอนนี้กะลังทำไรอยู่.......ว่างมั้ย....???
เคยไหม...ที่รู้สึกว่า....ตัวเอง...โครตจะว่าง....นั่งหายใจทิ้ง...ปล่อยเวลาให้มันวิ่งผ่านหน้าไป
ไม่รู้จะทำไร.....ไม่รู้จะคิดถึงใคร......เบื่อมากๆ
อยากจะนอน...แต่ก้อนอนไม่หลับ....(ก้อนอนมาทั้งวันแล้ว)
อยากจะเที่ยว.....แต่ก้อไม่มีตัง....และไม่มีเพื่อนไป
อยากจะอ่านหนังสือ......อ่านไรดีวะ.....หนังสือเรียนมันยังไม่ใช่เวลา
อยากจะกิน.....ก้อมีแต่มาม่า...น่าเบื่อ....หรือไม่ก้อ...กะลังอิ่มมากๆ
อยากจะคุยโทรศัพท์.......คุยกะใครดีอ่ะ......
อยากจะออกกำลังกายลดสัดส่วนซะบ้าง............ไม่เอาอ่ะ.....เหนื่อย....
อยากจะเล่นเอม.......ไม่มีใครคุยด้วยอ่ะ.....ทำงานกันหมดเลย
.........................................................................
......................................
ถ้ากะลังอ่านอยู่....ขอให้รู้เถอะว่า..............เราก้อเปนอยู่เหมือนกัน......
.เฮ้อ..........ง่องแง่ง.......บอกม่ายถูก.......
ไปแระ...........ไม่อยากให้สเปซร้าง...อัพซะหน่อย.........แก้เซ็ง....
August 13 หนูมีเงินไม่พอ......... ..........................................................................................................
หญิงสาวเลิกงาน แล้วกลับเข้าบ้านด้วยความอ่อนล้า เจอลูกสาววัย 5 ขวบ ยืนรออยู่หน้าประตู
" แม่ค่ะ หนูถามอะไรหน่อย แม่ทำงานได้เงินเท่าไรค่ะ " ลูกสาวถาม
" ไม่ใช่เรื่องอะไรของลูก แต่ถ้าอยากรู้จริงๆ แม่ได้ชั่วโมงละ 20 เหรียญ " หญิงสาวตอบ
" โอ้ " ลูกอุทานออกมา
" แม่ค่ะ หนูของยืมเงิน 10 เหรียญ คะ " ลูกพูด
แม่ฟังแล้วเกิดอารมณ์โมโห " นี่เป็นเหตุผลที่แกถาม เพื่อที่จะขอเงินเหรอ ไปนอน และคิดว่าทำถูกหรือไม่ "
เด็กน้อยลุกขึ้นเดินกลับไปที่ห้อง แล้วปิดประตู
หญิงสาวนั่งลง และยังโกรธกับคำถามของลูก
หลังผ่านไปหนึ่งชั่วโมง อารมณ์เย็นลง จึงเดินไปหาลูกสาวที่ห้อง แล้วพูดว่า
" บางทีลูกอาจมีความจำเป็นต้องใช้เงิน เอ้า นี่เงิน 10 เหรียญที่ลูกขอ "
เด็กน้อยลุกขึ้น แล้วรีบขอบคุณ ว่าแล้วก้อรีบหยิบเงินใต้หมอนออกมา นับช้าๆ
หญิงสาวเห็นดังนั้น ก้อโกรธลูกสาวยิ่งนัก
" มีเงินแล้ว ทำไมยังมาขอเงินอีก "
" เพราะว่าหนูมีเงินไม่พอ จึงต้องขอแม่ค่ะ แต่ตอนนี้หนูมีเงินครบ 20 เหรียญแล้วค่ะ หนูขอซื้อเวลา 1 ชั่วโมง
พรุ่งนี้แม่กลับบ้านเร็วๆหน่อย 1 ชั่วโมงนะค่ะ หนูอยากทานข้าวเย็นกับแม่ค่ะ "
.....................
............
......
ในยุคปัจจุบัน สังคมต้องรีบเร่งและแข่งขันตลอดเวลา เราอาจจะลืม ที่จะให้ความรักความเอาใจใส่กับคนรอบข้าง
ลืมที่จะพูดคุยกัน........แล้วตอนนี้....เราสนใจคนรอบข้างตัวเราหรือยัง...?? August 03 หลังสอบ...........สอบเส็ดแล้ว.......โว้ย......
โย้ววววว......
คะแนน...Phy Chem.......ออกมาแว้ววววว
.....ตกมีน...ซะงั้น...........เฮ้อ....
หลังจาสอบเส็ด...ก้อได้กลับบ้าน.....ดีใจจิงๆ
ไม่ได้กลับมาประมาณสองเดือน......เย้...
คิดถึงแม่จัง......
แล้วตอนนี้.....ก้อกะลังจะเสาร์อาทิดอีกแล้ว.....ไม่รู้จะไปไหน...ล
.เพิ่งจะกลับมาจากบ้านได้สามวัน
เพื่อนที่ห้อง....ก้อหนีกลับบ้านกันหมดเลย....
ต้องอยู่คนเดียวอ่ะ....งือ งือ...
ไปแระ....มาบ่นเท่านี้แหละ.....อัพไม่ให้มันร้าง...เหอๆ...
.....................................
.........................
June 12 วันเกิดที่ผ่านมา........อิอิวันที่.....อาทิตย์..10 มิถุนายน.....2550
มันคือ...วันเกิด...ของ....ฉันเอง....เย้ๆ...ครบ 19 แว้วววว
ขอเล่าย้อนหลังอ่ะนะ....เพื่อนฝูง....
แต่ก่อนอื่น.....ขอ....
ขอบคุณ.....แม่จ๋า.....ที่ทำให้หนูมีวันนี้....
ขอบคุณ.....ที่ทุกคนจำวันเกิดเราได้....ถึงแม้ว่าบางคนจะโดนบังคับให้จำ...
ขอบคุณ....ของขวัญทุกชิ้น....
ขอบคุณ...สำหรับข้อความทุกข้อความ....
ขอบคุณ....สำหรับคำอวยพร....
ขอบคุณ....เพื่อนบางคนที่จะเซอร์ไพร์.....แล้วมันไม่สำเร็จ...
ขอบคุณ.....สำหรับ....เค้กช็อกโกแลตรูปหัวใจ...อร่อยมาก..
ขอบคุณ.....สำหรับเพลงHappy Brithday ...
...........ขอบคุณจริงๆนะ.........
..
.....
.........
.............
.................
.....................
..........................ต่อมา.........
เมื่อกลับถึงหอ.....นั้นเอง
ทำให้ได้นึกขึ้นได้ว่า......การบ้าน..Anal Chem ยังม่ายเส็ด....!!!
โอ้......ตายแน่ตู
และแล้ว.....ก้อกลับมาทำ.....เปิดดูคราวๆ
มันอารายวะเนี่ย.........ภาษาอังกริด...พรึบ!!!!
17....ข้อใหญ่.....แล้วก้ออีกหลายข้อย่อย.....
แปลก้อพอออกอ่ะนะ..ให้เพื่อนฝูงช่วยแปล....
แต่เวลาคำนวณเนี่ยดิ....หัวบานเลย.....
เฮ้อ.....เอาไงดีฟ่ะ.....
คงต้องพึงเพื่อนฝูงอีกเช่นเคย.....
อืม...ของแกเส็ดยังง่ะ....
(ตูลอกของพี่รหัสอยู่...ยังม่ายเส็ด)
อ้าว......แล้วฉันทำไงดีอ่ะ....
พรุ่งนี้มีเรียนคาบสี่....เอาวะ....!!!
ในคาบ Phy Chem...เนี่ยแหละ...เปนเวลาที่เหมาะ...
ขอโทดนะค่ะอาจาน...
และแล้ว......ทุกอย่างก้อลุล่วงไปด้วยเกือบดี...
เขียนตัวสุดท้ายปุ๊บ.....อ๊อดดังปั๊ป...
อะไรจะพอดีขนาดนั้น......
เอาเปนว่า...รอดมาได้....เฮ้อ...!!!
...................................................................................
เอาล่ะ......เรามาพูดถึงเรื่องวันนี้บ้าง....
มันเกิดเรื่องที่เซ็งมากๆ....
พี่รหัสเข้ามาถามเราว่า....
น้องครับ...หนังสือพอไหม...
.....?????....
อะไรหรอค่ะ....
ก้อกำลังจะมาเอาเนี่ยแหละค่ะพี่....
อ้าว...พี่นึกว่าน้องมาเอาไปแล้ว
เพราะว่า...หนังสือมันไม่อยู่ตรงนั้นแล้วนี่นา...
แล้วหนังสือใครเอาไปล่ะ.....
ห๊า.........!!!
หนังสือหายเหรอ....
แล้วฉันจะเอาหนังสือที่ไหนเรียนอ่ะ...
ถ้าซื้อใหม่หมด...ก้อตายแน่อ่ะ....
เเย่จิงๆ....ฮือ...ฮือ...
ใครเอาไปช่วยเอามาคืนเหอะ....สงสารลูกหมาตาดำๆ
เฮ้อ......
.............จบเพี่ยงเท่านี้............
.......ไปทำการบ้านอังกริดก่อนนะ.....
จุ๊บ...จุ๊บ |
|
|